شعرکردی

سیوای تو دیده م که س ندیام به چه م

دل په ی دیده نت کام خه لوه ت سازو

گه ر دیده یچم بی مه ردم نمازو               (مه وله وی)

_{کاش بدون غم درجایگاه خلوتی به تو می نگریسم}

_{وغیرتو کس دیگری رانمی دیدم}

_{نمی یابد دلم برای دیدنت خلوتی را}

_{افسوس گر درچشمانم جایت دهم مردمک چشمام مزاحم دیدنم میشن}

_{(درچشمانم مردم باز تو را خواهنددیدو ارزویم براورده نخواهد شد)}