شعرکردی

غه رق موتالای خال له یلمن

چ باک تانه ی ته وه ن تاومه ن

شه وق موتالای رووی کتاومه ن!؟            (مه وله وی)

_{من که همیشه دلم در گریه و زاریست}

_{غرق مطالعه ی روی لیلم من}

_{دیگر مهم نیست برام}

_{طعنه هایی که ذوب می کنند سنگ را}

_{وکو وقتم تا بکنم مطالعه ی کتاب را}